Asalet Muhafızı

Ben geldim, hanımefendi.
Siz daha rahat uyuyun diye geldim.
Gök yüzünüzü karartıp her bir parçasını tek tek, acıtarak, gözlerinize düşürmesinler diye geldim.
O kahverengi bulutlardaki rengi damla damla akıtmasınlar; yağmur olup yıkmasınlar diye geldim.
Parmaklarınızla dokunduğunuz o hayallerinize deprem olup; 
sizi sonsuzluğa terk etmesinler diye geldim.
Hayat hikayeniz, olmasını istediğiniz gibi ilerlesin, kitaplar sizi konu edinsin diye geldim.

Asaletinizi döksem sayfalara biter mi bana olan ilham periliğiniz?
Sanırım bu, sonu gelmeyen bir deniz.
Öyleyse eğer, yazamam bilmelisiniz; istemem bitsin, istemem sonu gelsin.
İstemem sonu ararken, zaman beni bitirsin; istemem karanlık beni hapsetsin.
Dünyamı tersine çevirseniz, oluşmaz içimde size kırıntısı; nefretin.
Ben ki gözlerime çekerek perde, alışırım karanlığa; size zarar vermesin diye.
Siz ki, olmuşsunuz gemime yelken; size feda olmaya kim düşünür neden.
Yüz parçaya katlasam onları yavaşça; sığar mı kanatlarınız bu geniş ufkun kollarına?
Bütün renkleri karıştırsam büyük bir tabloya; yeterli gelir mi sizi anlatmaya?
Yıpranışınızı görmek sanmayın beni mutlu eder; belki de bu bir yok oluşa eşdeğer.
Kaybolmayın hiç dünyamdan; kararmasın ışığım.
Surlar ardına ulaşmayı seçene bu, yere göğe sığdıramayışım.
Uzatınca siz kanatlarınızı bana, ışık dolar en karanlık kuyularıma.
Bilmelisiniz ki bu, ruhuma dokunan en güzel hatıra.
Sonu gelirse bir gün, yetmez gücüm buna dayanmaya.

Bölünmesin uykunuz, en derin noktasındayken siz; düşlerin.
Sizi üzenlerini tek tek silin ruhunuzdan, izlerin.

Bence de sevin papatyaları.
Papatyalar güzeldir.

...


                                                                                                                                               

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

baslıbasına bir derin kuytu

konuşmamın lüzumlu olduğu durumlar bile en az benim kadar lüzumsuzdu, halbuki ben bir ömür susmaya da razıydım, tabi şu vakitlerde gönlümü, başımı hafifçe sağa yatırıp bir takım insanların gözlerine bakma arzusu dolduruyor olsa da, içten içe bir lüzumsuzluk hissi ile burun buruna kalmaktayım, sözleri körelmeye yüz tutmuş ancak henüz uçurumdan aşağı itilmemiş bir an'a savrulmaktayım, adanmışlık mevzuma sahibiyet talep etmiş olan zat'a ve ömürlük bir ziyaret için yola çıkışıma dair -gelecekte talep etmiş olacak zat'a dair- hayaller kurmaktayım. uzunca bir vakit önce de yapmakta olduğum, kuşluk vakitlerindeki gün ışığını ruhuma doldurma mevzusuna fazlaca özlem duymuyor olsam da, halihazırda mevcudiyetimin yeterince kıymet teşkil etmemesi beni bu mevzudan da alıkoymakta, görüldüğü üzere  karanlıklara razı olmaktayım  artık, yitip gitmenin eşiğinde dolaşmaktayım, nitekim ellerimin uzanamadığı veya uzandıysa da tutunamadığı o sayısız çırpınış denemelerinden sonra, iyileşme çaba...
Devamını okuyun

Ikı Yaka Arasında

... Ne uzun vakittir öyle; kanatlıya bu denli hasret kalışım ile birlikte ruhumu da alıp götüren zaman. Durgunluğumu son verir, ne vakit görsem onu, bir an. Öyle bir etki ki bu, nice vakitler gülüşümü özgür kılan, ruhuma aydınlık sokakları yeniden tattıran. Fakat dile getirmeliyim; Ne vakit gördüğünüzde gülüyor isem de bilmelisiniz ki içten içe bir hüznedir yolculuğum, O vakit, galiba bendeniz, bir nevi hüzne tutkunum. Ellerimi uzatsam da dokunan olmaz ya elbet, tutulur ne vakit denesem bu yüzden, nutkum; Belki de sebebidir bu, ilelebet sürecek olan suskunluğumun. Kelimelerimi de alıp götürseler bir gün, ne olur bu gök yüzüme diye düşünür dururum. O nice zat'ın iç dökümleri olur belki de, gözlerimi açık tutmamı sağlayacak tek umudum. Görüyorum ki bir taraf yürüyor hep karanlık sokaklarda, bir tarafsa aydınlığa komşu olmuş, o en güzel diyarlarda. Bendeniz ise kağıttan bir gemi gibi süzülüyorum bu sıralar, iki yaka arasında. Ne yaşadım da ruhumu kaplıyor böylesine bi...
Devamını okuyun

Nerelerdeydiniz?

.... Yaprakların dökülmeye başladığı gün kaybolmuştunuz gözlerimin önünden.Meğer yeniden görmek için de aynı gün bulmalıymışım sizi.Kütüphaneleri alt üst etmekle geçirdiğim vakitler boyunca hakkınızda yüzlerce şey öğrenmiş olsam da, nerede bulacağımı bir türlü kestirememiştim aslında. Yine de, sizden bana kalan her şeyi yanıma alıp sonu gözükmeyen bu yola çıkmaya en baştan karar vermiştim. Uykudayken ben, hangi okyanusları dolaştırdınız bana, hangi güzellikleri yansıttınız ruhuma bilemiyorum, belki de hiç bilemeyeceğim.Öyle derinlere işlemiş ki yaptıklarınız, uyandırdınız beni sonunda o karanlık rüyamdan; kaldırım taşlarını takip ederek sahile ulaştığım günlere döndürdünüz beni. Her gece, dilediğim kadar net göremediğim yıldızlara bakmak mıydı garip olan, yoksa kurduğum hayallere olan inançsızlığımda mıydı ruhumu karanlığa boğan; Bilememiştim. Gözlerimi açmamın ardından, parlak gün ışığının beni aydınlatmasına izin vermeyi daha önce bu kadar istemiş miydim hatırlamıyorum bugü...
Devamını okuyun