düsüncebiyografisi

... "Tüm bunlar, neydi? Bunca şey, ne içindi? Kendi dünyamı keşfedememişken, başka birini keşfetmek kimin eseriydi?" "Bunu bana mı soruyorsun?"  Dediği anda sanırım bir çeşit rüyadaydım.Uyumadan önce bu tür şeyler düşünmemem gerektiğini tahmin etmiştim ama düşüncelerime söz geçiremedim anlaşılan.Etrafıma bakıp nerede olduğumu çıkarmaya çalışmıştım çünkü bu ilk değildi.Daha önceki hayatlarımda bu durumdan kurtulabilmenin her hangi bir çözümü olmadığını anlamam biraz geç sürmüştü, ki neredeyse her şeyi denemiştim. Aslında bu sefer farklı bir çözümüm olabilirdi. Düşünürken gülümsemeye başlamıştım.Bir sorun olduğunu anlayana kadar gülümsemeye devam ettim. Beyaz Kanatlı'yı çağırabilirdim örneğin ve o gelip, beni buradan alabilirdi. Garip bile olsa benim dünyamı, benden daha iyi biliyor sonuçta.Böyle olmasını seviyorum. Bir yerlerden çıkıp beni kurtaran olmasını. Sorunum şuydu ki;  Onu nasıl çağırabileceğimi bilmiyorum.Birkaç kez onu çağırmayı ba...

... "Kim olduğunu anlamaya çalışmaktan başka bir şey yapamıyorum.  Ayrıca buraya nasıl geldin?" "Buraya geldim, çünkü beni sen çağırmıştın unutma, ve asıl soru sorması gereken benim." "Soru mu?" derken yaşadığım şaşkınlıkla birlikte, pek çok şeye cevap alamayacak olmamın belirsizliğini  hissettim.  Bir kez daha. "Peki dinliyorum." demekten başka çarem kalmamıştı.Bana sorması gerekenleri sorup dünyamdan gitmesini  beklerken geri dönüp uçuruma karşı oturmaya devam ettim.Sesinin neden bu kadar tanıdık geldiğini  bilmiyorum ama bana birisini anımsatmıştı.Beyaz kanatlı'nın sesini ilk duyduğum andaki gibi. O sırada bunları düşünmemin iyi bir durum olmadığı aklıma geldi.Çünkü farkındaydım ki, benim dünyamdakiler, ne düşündüğümü görebiliyor. Dudaklarımı kıpırdatmamış olsam da, o her şeyi duymuştu. "Yanımda kimse yokken bu durumu nasıl düzeltebileceğimi düşünmeliyim" dedim kendi kendime. Uzun süredir uçuruma uzanmış ayaklarımı durm...

... Beni götürdüğü karanlığın sonunda yalnız bıraktı. Bir süre kanatlarının gölgesinde bekledim. Kilitli kutu aklıma geldi.Onu almak için geri dönmeyi düşündüğüm anda, anlayamadığım bir şeyler oldu ve kendimi kutunun yanında buldum. Sonuçta benim dünyamdı ama dalgalara söz geçiremediğimi hatırlamıştım ve bu istediklerimin olmayacağına inandırmıştı beni. Rüyalarımda bile. Kutuyu elime aldım.Açmak istesem de açamazdım.Çünkü bir anahtarı yoktu. Nasıl açıldığını bilmiyordum. Duygu karmaşıklığım içinde değişik bir ruh halindeydim ve bu kutudan beni "umut"landıracak bir şeyler çıkmasına gerçekten çok ihtiyacım vardı. Belki de Mavi dünyam ile ilgili bir şey. "Üzgünlük beni iyi etkilemiyor.Belirsizlik de öyle.Ve "umut"suzluk da."  Süzülen gözyaşlarımın kutuyu sırılsıklam hale getirdiğini görünce,onu bıraktım. Gökyüzüne döndüm. İlk bakışta farketmesem de kutunun alt kısmına birkaç cümlenin kazınmış olduğunu anlayınca hemen onu yerden aldım.Okunmayaca...