düsüncebiyografisi

... "Çıkmaz sokak, geçiş yok anlamında değildir; neyle ve nasıl geçmeye çalıştığınla ilgili. Eğer seni uçurabilecek kanatların varsa, her duvardan geçebilirsin; ki kanatların var, senin kanatların biziz, benim, ya da her hangi birileri; eğer ki yerde kalmaya mahkum biri olsaydın; evet o zaman bir çıkmaz sokaktaydın; ancak kanatları olan biri yerde kalmaya mahkum biri değildir; buna inanma, bunu anla; gözlerini aç ki mahkum biri olmadığını gör. Kaçışlar, saklanışlar, kayboluşlar... Belki de seni ulaşılmaz biri yapar.Kimse dokunamaz, hissedemez. Ama; Ulaşılmaz olmak mükemmelliğe işaret değildir; ulaştığında mükemmelliyeti sönüp gidebilir. Mükemmel olduğu için ulaşılamıyor diyebilirsin belki; oysa ki o nasıl ulaşmaya çalıştığınla ilgilidir. Eğer ki yolu biliyorsa; Gitmez mi duygularına? Anlamaz mı düşüncelerini? Seni parçalara ayıran o yıpranmış hayallerinden kurtarmaz mı? Yoksa kim olduğundan mı şüphelisin? Benliğini bulmak için başkalarına sorman gerekmiyor ya da bir ş...

... Işıldayan müzik sesleriyle uyandığımı fark etmemle birlikte, karşımdaki denizin soğuk gürültülerini hissetmeye devam ettim.Öylesine yoğundu ki; neredeyse bir meteorun düşüşündeki gibi muazzam, gökyüzünü savaşa sürükleyen yağmur bulutları kadar saftı. Sanki dalgalarda gizli bir kıvılcım gibiydi; ama aslında değildi. Bir şeyler olmuştu belki de. Deniz huzursuzdu.Korku doluydu. Oysa ki bir sebebi yoktu, yıkılışı için."Kalpleri kavanozda toplayan biri"ne benzetmişti kendini. Savruluşlarındaki çığlık, kalplerindendi. Gökyüzünü boydan boya kıskandıran gök kuşağı vardı önceden.Ufuk çizgisinden güneşe uzanan kollarındaki parıltı parçacıkları kaybolmuştu sanki. Derken dökülen parçalarını kestirdi gözlerim.Gökyüzünden denize parıltı akıyordu. Emin olamadım aslında, bu iki şey; sırlar arasında kaybolan cinayetlerle eşdeğer gizeme sahipti. Bunları görebilmek için neyi feda etmişti gözlerim? Belki de bunlar bana sunulan hediyelerdir derken ne kadar ciddiydim? Denizi dinl...