sevda kusun kanadında*
(Bu mektup Eylül'de yazıldı, gönderilmesi münasip görülmedi, içimde saklandı, lakin şimdi de bende iç kalmadı, dökülmekte, bölünmekte ve yitip gitmekteyim usulca, boynumda ise siyah bir kurdele) Mavi paltolu hanım'a -ilelebet var olan- Vakit gece, mevzu derin. Sizler için kaleme aldığım mektuplarımda gözyaşı dökmüş idim lakin sebebi mutluluk idi, şu vakit ise avuçlarımdan kayıp gitmekte olan " ömrüm " için ağlamaklıyım, ağlamaktayım, bertaraf olmaktayım. Bilmenizi isterim ki bu bir veda mektubu değildir, zira veda etmemeyi bana siz öğrettiniz. Bir süre önce arkadaşım, sevdalandığı zat'ı gözlerimin önünde yitirdi, sevdalandığı zat'ı arkadaşımın ellerinden alıp götüren şey ölüm idi.Bendeniz ise o vakit, arkadaşıma sakin olmasını söylemekten başka bir şey yapamayan çaresiz bir zat idim.Eğer ki bendeniz bu sahneye tanık olmasa idim, mektubunuzu okuduğum an itibari ile balkonlar ömrümün sonuna dek atlamak için var olacaktı.Lakin yukarıdaki hüznü tecrübe...