Etki Penceresi

...
"Çıkmaz sokak, geçiş yok anlamında değildir; neyle ve nasıl geçmeye çalıştığınla ilgili.
Eğer seni uçurabilecek kanatların varsa, her duvardan geçebilirsin; ki kanatların var, senin kanatların biziz, benim, ya da her hangi birileri; eğer ki yerde kalmaya mahkum biri olsaydın; evet o zaman bir çıkmaz sokaktaydın; ancak kanatları olan biri yerde kalmaya mahkum biri değildir; buna inanma, bunu anla; gözlerini aç ki mahkum biri olmadığını gör.
Kaçışlar, saklanışlar, kayboluşlar...
Belki de seni ulaşılmaz biri yapar.Kimse dokunamaz, hissedemez.
Ama;
Ulaşılmaz olmak mükemmelliğe işaret değildir; ulaştığında mükemmelliyeti sönüp gidebilir.
Mükemmel olduğu için ulaşılamıyor diyebilirsin belki; oysa ki o nasıl ulaşmaya çalıştığınla ilgilidir.
Eğer ki yolu biliyorsa;
Gitmez mi duygularına?
Anlamaz mı düşüncelerini?
Seni parçalara ayıran o yıpranmış hayallerinden kurtarmaz mı?
Yoksa kim olduğundan mı şüphelisin?
Benliğini bulmak için başkalarına sorman gerekmiyor ya da bir şeylerden kaçman gerekmiyor; yanlış yoldasın; benlik kalbinden geçenlerdir, düşünceler benliğin olamaz; çünkü düşünceler geçicidir, her şey gibi, her şey geçicidir; elbetteki insan benliğini bulamayabilir ama bu benliğini yitirdiği anlamına gelmez, sadece benliğini unutmuş anlamına gelir; benliğini derinliklerinde bulabilirsin; olaylara karşı verdiğin tepkiler senin benliğin değildir, bir şeylerden etkilenip de yaptıkların senin benliğin değildir; benlik, hiç bir şeyden, hiç kimseden etkilenmeden kararlar vermeni sağlayan değerdir.
Kendini arındırmalısın; üzüntülerden, sıkıntılardan; elbette ki olmamış gibi yapmanın bir yararı yok ama olmuş ve bitmiş, umalım ki bir daha olmasın;
Benlik içinde gizli; onu başkalarına danışarak ya da kaçarak bulamazsın, ki başkaları senden iyi bilemez benliğini;
Bir insanin en iyi gözlemcisi, yine kendisidir."

Bu bulduğum sanırım çok eskiden kalma bir taş kalıp üzerine, orhun alfabesiyle yazılmış bir yazı.Okuyup anlayabilmem biraz uzun sürdü aslında.Yılların etkisiyle oluşan yıpranmalar harflerin okunması zorlaştırmış.
Bu taş bloğunu nerde bulduğuma gelirsek; kır yolu boyunca ilerlerken masmavi ve berrak bir su küresini andıran,
biraz da bataklığa benzer bir yerde buldum.Suyun berraklığı görülmesini sağlamış; bataklığın etkisi ise kamufle olmasını.
Belki yazı eskiydi; ama anlattıkları gayet yeni.Gözlerini aç.
Ve kanatlarını savuruşundaki asalete geri dön, beyaz kanatlı.
...


                                                                                                                                                    10 Haziran 2014 / 07:16
                                                                                                                                               Düşünce biyografisi / Asalet*


 


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

baslıbasına bir derin kuytu

konuşmamın lüzumlu olduğu durumlar bile en az benim kadar lüzumsuzdu, halbuki ben bir ömür susmaya da razıydım, tabi şu vakitlerde gönlümü, başımı hafifçe sağa yatırıp bir takım insanların gözlerine bakma arzusu dolduruyor olsa da, içten içe bir lüzumsuzluk hissi ile burun buruna kalmaktayım, sözleri körelmeye yüz tutmuş ancak henüz uçurumdan aşağı itilmemiş bir an'a savrulmaktayım, adanmışlık mevzuma sahibiyet talep etmiş olan zat'a ve ömürlük bir ziyaret için yola çıkışıma dair -gelecekte talep etmiş olacak zat'a dair- hayaller kurmaktayım. uzunca bir vakit önce de yapmakta olduğum, kuşluk vakitlerindeki gün ışığını ruhuma doldurma mevzusuna fazlaca özlem duymuyor olsam da, halihazırda mevcudiyetimin yeterince kıymet teşkil etmemesi beni bu mevzudan da alıkoymakta, görüldüğü üzere  karanlıklara razı olmaktayım  artık, yitip gitmenin eşiğinde dolaşmaktayım, nitekim ellerimin uzanamadığı veya uzandıysa da tutunamadığı o sayısız çırpınış denemelerinden sonra, iyileşme çaba...
Devamını okuyun

Ikı Yaka Arasında

... Ne uzun vakittir öyle; kanatlıya bu denli hasret kalışım ile birlikte ruhumu da alıp götüren zaman. Durgunluğumu son verir, ne vakit görsem onu, bir an. Öyle bir etki ki bu, nice vakitler gülüşümü özgür kılan, ruhuma aydınlık sokakları yeniden tattıran. Fakat dile getirmeliyim; Ne vakit gördüğünüzde gülüyor isem de bilmelisiniz ki içten içe bir hüznedir yolculuğum, O vakit, galiba bendeniz, bir nevi hüzne tutkunum. Ellerimi uzatsam da dokunan olmaz ya elbet, tutulur ne vakit denesem bu yüzden, nutkum; Belki de sebebidir bu, ilelebet sürecek olan suskunluğumun. Kelimelerimi de alıp götürseler bir gün, ne olur bu gök yüzüme diye düşünür dururum. O nice zat'ın iç dökümleri olur belki de, gözlerimi açık tutmamı sağlayacak tek umudum. Görüyorum ki bir taraf yürüyor hep karanlık sokaklarda, bir tarafsa aydınlığa komşu olmuş, o en güzel diyarlarda. Bendeniz ise kağıttan bir gemi gibi süzülüyorum bu sıralar, iki yaka arasında. Ne yaşadım da ruhumu kaplıyor böylesine bi...
Devamını okuyun

Nerelerdeydiniz?

.... Yaprakların dökülmeye başladığı gün kaybolmuştunuz gözlerimin önünden.Meğer yeniden görmek için de aynı gün bulmalıymışım sizi.Kütüphaneleri alt üst etmekle geçirdiğim vakitler boyunca hakkınızda yüzlerce şey öğrenmiş olsam da, nerede bulacağımı bir türlü kestirememiştim aslında. Yine de, sizden bana kalan her şeyi yanıma alıp sonu gözükmeyen bu yola çıkmaya en baştan karar vermiştim. Uykudayken ben, hangi okyanusları dolaştırdınız bana, hangi güzellikleri yansıttınız ruhuma bilemiyorum, belki de hiç bilemeyeceğim.Öyle derinlere işlemiş ki yaptıklarınız, uyandırdınız beni sonunda o karanlık rüyamdan; kaldırım taşlarını takip ederek sahile ulaştığım günlere döndürdünüz beni. Her gece, dilediğim kadar net göremediğim yıldızlara bakmak mıydı garip olan, yoksa kurduğum hayallere olan inançsızlığımda mıydı ruhumu karanlığa boğan; Bilememiştim. Gözlerimi açmamın ardından, parlak gün ışığının beni aydınlatmasına izin vermeyi daha önce bu kadar istemiş miydim hatırlamıyorum bugü...
Devamını okuyun